<< November >>

S

M

T

W

T

F

S

26 

27 

28 

29 

30 

31 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

<< 2008>>







copy from my hi5

โฮกกกก!! เหนื่อยได้อีกกับชีวิตช่วงนี้... มันเหมือนมีเวรกรรมบางอย่างมาเกาะติดหลัง ทำให้ทุกๆอย่างมันดูแย่ไปหมด...

 

มันเป็นเรื่องจริงที่เราคิดว่า “โดนทิ้งให้อยู่คนเดียว” แต่จะว่าไป ก้อน่าจะชินได้แล้วกับอาการแบบนี้ เพราะว่าตัวเรามัน “ไม่เอาใคร” มาตั้งนานแล้ว แค่เพียงว่าเจอคนมาจู้จี้หน่อย พูดมากหน่อย ก้อออกอาการน่ารำคาญใส่ซะแล้ว รู้คับ...ว่ามันไม่ถูกต้อง ไม่เหมาะสม แต่...ทำไงได้ล่ะ ก้อคนมันรำคาญอ่ะ จะให้ทนไปเพื่อ???

 

บางครั้งการได้ใช้ชีวิอยู่คนเดียวโดยที่ไม่ต้องพึ่งพาใครมันก้อดีเหมือนกัน เพียงแต่ว่าเวลาเรามีปัญหา... แค่อยากปรึกษา ย้ำนะ!! แค่อยากปรึกษา!! มันก้อหันหน้าไปหาใครไม่ถูกแล้ว เพียงเพราะว่า “เกรงใจ” แค่นั้น

 

ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นคนยังไง เหมือนจะหนักแน่น เข้มแข็ง แต่จริงๆแล้วเปล่าเลย.... ไม่แข็งแกร่งอะไรสักนิด ช่วงชีวิตที่ผ่านมาก้อเพียงแค่ก้าวเดินไปตามทางที่คนอื่นเค้าเดินไปบางแล้ว หรืออาจจะสร้างทางเดินของตัวเองขึ้นมาใหม่โดยไม่ตั้งใจก้อเท่านั้นเอง.... ความผิดพลาดมีเยอะเสียจนไม่น่าให้อภัยตัวเอง

 

การก้าวเดินมากขึ้น ทำให้เราได้เรียนรู้โลกนี้กว้างขึ้น ยอมรับ...ว่าเป็นคนที่ชอบ “มองโลกในแง่ร้าย” ก่อนเสมอ เพราะเวลาเราเจ็บหรือผิดหวังจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจมากเกินไป

 

เคยร้องไห้นะ ร้องมาเยอะ เหนื่อยกับชีวิตมาเยอะ เครียดเยอะ เรื่องเยอะ บางครั้ง... เหมือนกับเราพูดกับคนอื่นแล้วไม่เข้าใจ คล้ายกับว่าเราพูดกันคนละภาษา แต่พอวันเวลาผ่านไป ความเจ็บปวดมากมายผ่านเข้ามา บางครั้งเข้ามาตอกย้ำแทบจะจมดินกันเลยทีเดียว เพราะไอ่ความรุนแรงและเจ็บปวดแบบนี้...ทำให้เราก้าวเดินมาได้ถึงขนาดนี้ ถ้าวันนั้นเราไม่เจ็บปวด เราจะไม่รู้เรยว่า “โลกแม่มกว้าง...ไอ่ที่เคยเจอและร้องไห้มาในอดีตน่ะ เล็กนิดเดียว”

 

ไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไร แต่ตอนนี้สิ่งที่ตั้งใจจะทำให้ได้คือการ “นับถือตัวเอง รักตัวเอง ให้เกียรติตัวเอง” จะพยายามทำอะไรด้วยตัวเองดูก่อน ถ้าไม่ไหวก้อคงอยากจะอยู่กับเพื่อนสักคนที่พอจะเข้าใจเรา แค่มันไม่ต้องพูดอะไรมาก แค่เจอหน้ามันก้อพอแล้ว บางทีชีวิตคนเราตอนเหนื่อย ท้อแท้ ได้แค่นี้ก้อเพียงพอแล้ว

 

ตอนนี้เหนื่อยมากมาย ทั้งกายและใจ อยากกลับไปอยู่บ้าน อยากนอนพัก อยากไปนั่งริมทะเลที่คุ้นเคย อยากกลับไปหาบรรยากาศเก่าๆสมัยเด็กๆ อยากกลับไปอยู่กับเพื่อนเก่าๆ ที่ไม่ต้องพูดอะไรมากก้อเข้าใจกัน ตอนนี้มีความรู้สึกว่าตัวเรา “ไม่เหมาะ” กับบรรยากาศเมืองหลวง เราไม่เหมาะที่จะอยู่ที่นี่ หรืออาจจะเป็นเพราะตัวเราเหนื่อยมากเกินไป ><

 

“เหนื่อยเกินไป”

 

Peungza

 

Posted on Thu 25 Sep 2008 23:05


 
เหนื่อยก็พักนะ..
กลับมาชาร์จแบตที่บ้าน
แล้วค่อยไปสู้กันใหม่

สู้สู้
nongpiano.diaryclub.com   
Wed 19 Nov 2008 9:22 [10]

อีฟปิดเทอมแร้วพี่ผึ้งงง

คิดถึงมากมายค่า

ตอนนี้ก็เกิดอาการแบบนี้เช่นกัน

เหงามากมาย

เฮ็อ

สู้ๆค่า เปนกำลังใจให้พี่เสมอออ
luffy.diaryclub.com   
Wed 15 Oct 2008 2:19 [9]

สู้ๆนะคะ...ผ่านมันไปได้เราจะภูมิใจกับมันที่สุด
nuengg1.diaryclub.com   
Sun 12 Oct 2008 9:23 [8]

ปัญหาเป็นอีกหนึ่งบททดสอบ

แต่มันจะทำให้เราแข็งแรงขึ้นจริงๆ

เวลาที่เราผ่านมันมาได้เพียงลำพัง


ได้ความคิดอะไรดีๆ กับมันเยอะ


เพียงแค่ต้องอดทนหน่อยโน๊ะ
nasea.diaryclub.com   
Fri 10 Oct 2008 22:24 [7]

วันอาทิตย์นี้ ไปดูดวง กันเว่ย
lovejupjanglovejaojoi.diaryclub.com   
Wed 1 Oct 2008 22:50 [6]

อ่า
พี่ผึ้งสู้ๆนะ




อ่านแล้วเข้าใจอารมพี่ผึ้งจิงๆ
บางทีเรื่องบางเรื่องก้ออาจทำให้เราท้อจนไม่อยากทำอารัย

ต้องหาคนระบายแต่คัยละที่จารับฟังปันหาของเราและเราก้อไม่รู้ว่าเข้าจาเข้าใจปันหาที่เราเจออยู่ตอนนี้ไหม

ถ้าตอนนนี้พี่ผึ้งเหนื่อยพี่ผึ้งก้อพักก่อนนะไว้หายเหนื่อยแล้วค่อยลุกขึ้นใหม่อีกครั้ง

มาพักที่ชลบุรีดีกว่า บ้านเราๆ อิอิ


lasslovely.diaryclub.com   
Sun 28 Sep 2008 20:25 [5]

เข้มแข็งนะน้องผึ้ง อ่านแล้วพี่ก้อเข้าใจอารมณ์เลยล่ะ อย่างน้องผึ้งว่า บางทีการที่เรารู้สึกเหนื่อยมากๆ มันก้อทำให้เรารู้สึกท้อ...ลองหาเพื่อนที่เราไว้ใจเค้าจริงๆ บางทีการที่เราแค่ได้ระบายอะไรให้ใครฟังมันก้อช่วยได้นะ

เป็นกำลังใจให้เสมอจ๊ะ ^^
jippylovelove.diaryclub.com   
Fri 26 Sep 2008 20:20 [4]

เป็นเหมือนกัน เวลามีปัญหา บางทีก็ไม่ได้ไปปรึกษาใคร ปล่อยให้มันเลือนหายไปเอง

( แต่มันก็ไม่เคยหายไปได้เองเลยจริง ๆ )

ด้วยคำว่าเกรงใจอีกเช่นกัน...คิดว่า มันเป็นปัญหาของเราเองอ่ะนะ ใครจะมาช่วยได้ล่ะ จริงป่ะ ??

ทุก ๆ คนก็ล้วนแต่มีปัญหากันทั้งนั้นอ่ะนะ แล้วแต่ใครจะก้าวผ่านมันไปได้ยังไง...เฮ้ออออ มะเอา ไม่พูดดดด เครียดดด

เมื่อวาน จับพลัดจับผลูได้ไปดูคอนฯพี่ ๆ นูโวมาด้วย ที่ juicy bar โดยความใจดีของคุณเพือนพาไป

she พาไปดูก็เพราะวันคอนฯใหญ่ ไปกะเราไม่ได้อ่ะแหละ เมื่อคืนเลยโชคดี ที่ได้ไป...พอดีอยู่ระแวกไม่ไกลจากฝั่งห้องเราด้วยไง

แต่ถ้าทางผึ้งอ่ะ ไกลมาก ๆ อ่ะ...ยังเจอเพื่อนผึ้งคนนั้นเลย ที่เจอวันที่ 23 อ่ะ ใส่แว่น เห็นใน hi5 ชื่อ nutty ป่ะ ^^

เราไปทักเค้า เค้าจำเราไม่ได้ เพราะไม่ได้ใส่แว่นไป...แต่เจอเค้าดึกแล้วล่ะ มากับอีกคน ที่ตัดบ๊อบเท หน้าหวาน ๆ อ่ะ ^^ ( ไม่รู้จักชื่อเลยยย )

เสาร์นี้อยากไปด้วยมากกกก แต่ติดงานนิทรรศการของพ่อเพื่อนอ่ะ ที่ทองหล่อ สัมมนาตอนบ่าย 2 เหมือนกันเลยยย โฮ ๆ ๆ ทำไงดี T T

สู้ ๆ น๊า..อย่าเครียดมากนะจ๊ะ เค้าเป็นห่วง ^^
agreewithyou.diaryclub.com   
Fri 26 Sep 2008 12:38 [3]

เชื่อไหมว่าเราอ่านไดคุณตอนนี้
เหมือนเรากำลังอ่านชีวิตตัวเองอยู่
สู้ ๆ นะเป็นกำลังใจให้
สู้ต่อไปบนโลกที่กว้างใหญ่ใบนี้
เราเองก็กำลังต่อสู้อยู่เหมือนกัน
nattiporn.diaryclub.com   
Thu 25 Sep 2008 23:25 [2]

สงสัยจะเหนื่อยเกินไป จริงๆ
   
Thu 25 Sep 2008 23:09 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง