วันเสาร์แห่งการพักผ่อนมาถึงแล้ว....

ตื่นขึ้นมาตอนเช้าเพราะเสียงปิดประตูดัง ปัง! ที่ดังมากมายของห้องข้างๆ และตามด้วยเสียงพูด เว้าวอนต่างๆ นานา แม่ม...ช่างรำคาญกุซะเหลือเกิน แต่...ก้อสงสารอยู่นิดๆ ไม่รู้ว่าทะเลาะอะไรกัน แต่รู้ว่าผู้ชาย...เดินหนีไป ทิ้งให้ผู้หญิงวิ่งลงบันไดตามไป...

แต่นะ...ด้วยความง่วง (แม่ม...มาทะเลาะอะไรกันตอนเช้าวะเนี่ย เพิ่งจะหกโมงแท้ๆ) ก้อเรยหลับต่อ ตื่นมาอีกทีก้อสิบโมงกว่าๆ เช็คโทสับ...เผื่อจะมีใครโทมา ละก้อจิง...เป็นเพื่อนสมัยมหาลัย มันจะบอกให้ไปสมัครเรียนก่อนเรยไม่ต้องรอ...

พอตื่นขึ้นมาละก้อนอนไม่หลับ เพราะตอนเที่ยงนัดกะไอ่เสาไว้ที่รามฯ มันจะไปสมัครเรียนเป็นเพื่อน เพราะมันก้อเรียนโทที่รามอยู่เหมือนกัน... พอสมัครเสร็จเรียบร้อยก้อถึงคราวที่ต้องแยกย้ายกันกลับ มันจะไปหาอดีตแฟนเก่าที่มอลล์ บางกะปิ...ส่วนกุ...ก้อไปธรรมศาสตร์ต่อ เพราะต้องไปซื้อใบสมัคร

ขากลับรถติดคอตๆ ติดมโหฬาร ก้อเรยนั่งรถไปลงที่ผ่านฟ้าละก้อนั่งเรือมาลงที่มอลล์ บางกะปิ แวะกินไอติม แต่...ไม่สะใจ เพราะชอบกินบาสกิ้นมากกว่า สเวนเซ่น - -“ กว่าจะทำธุระ...กว่าจะได้กลับถึงบ้านก้อหกโมงเย็นพอดี - -“ เหนื่อยไปอีกวัน...

ตอนเดินกลับมาบ้าน...ก้อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อเช้าของห้องข้างๆ

ถ้าคนเราไม่หวังอะไรมากมายกับความรักมันก้อน่าจะดีอยู่หรอกนะ แต่...ในเมื่อ...ถ้าเรามีความรัก ความคาดหวังมันก้อจะตามมาเอง... อาจจะมาแบบไม่รู้ตัวก้อได้!!

บางครั้งคนที่มีความรัก...ทำไมถึงชอบคิดว่าความรักมันหาได้ง่ายๆ ทำอะไรลงไปไม่เคยนึกถึงความรู้สึกของอีกฝ่าย... ซึ่งบางที...กว่าจะรู้ตัวว่าทำงี่เง่า เอาแต่ใจ มากไปนั้น มันก้อ...สายไปละ

อะไรล่ะคือความพอดี... นั่นมันก้อเป็นเรื่องของคนสองคนที่จะพูดคุยกัน... เฮ้อ...

บางทีการเดินทางคนเดียวมันก้อดีเหมือนกัน ไม่ต้องเป็นห่วงใคร อยากจะทำอะไรก้อทำ เหงา...มีมาบ้างนิดหน่อย แต่ก้อไม่ถึงกับตายนี่นา ^^

เพ้อไปละ.... ไปดีกว่า

เพลง : บทเรียน >> Boyd Pod

ปล. สำหรับคนที่เลือกผิด เดินผิด ผิดหวัง ลองฟังเพลงนี้ดูละกัน...บางครั้ง แค่เพลงเดียว...มันอาจจะทำให้คนที่กำลังท้อแท้กับชีวิต คิดเริ่มต้นใหม่ได้เหมือนกัน...

ปล. ต่อไปนี้คงต้องเริ่มอ่านหนังสือแล้วล่ะ...ไม่ง่ายเรยจิงๆ

ปล. อะเกน!! คือแบบว่ามันลืมไปแล้วอ่ะ ว่าไอ่ย่อความภาษาอังกฤษมันมีอะไรบ้างอ่ะคับ ใครรู้ช่วยป๋มหน่อย เหๆๆ